Allereerst, we zijn er weer! Hoog tijd voor de foto's uiteraard. De vakantie was prachtig, heerlijk, top! Het huisje was van alle gemakken voorzien, al was de heenreis een aardig avontuur. Allereerst hadden we direct al een vertraging van een uur te pakken, en bij aankomst op Chania Airport op Kreta was het al donker. Het vliegveld was echt extreem klein, later kwamen we er dan ook achter dat het een militair vliegveld was, welke ook ingezet wordt voor commerciele doeleinden. Na het in ontvangst nemen van de auto (een Nissan Micra, oef...) konden we op weg, op zoek naar Vamos. De auto wende gelukkig snel en met Emily veilig in haar stoeltje en volledig wakker reden we in het donker door de kleine straten. Het eerste stuk ging goed, echter bleek Vamos slecht aangegeven te zijn. Dit zorgde voor wat creatief routewerk en na wat hulp van de lokale bevolking (er zijn twee maal mensen voor ons uit gereden, echt vriendelijk volk daar op Kreta!) kwamen we dan eindelijk aan bij ons huisje. Na een belletje met de beheerster kregen we een korte tour en de sleutel, en het viel zeker niet tegen! Zie de foto's om zelf een oordeel te vormen...
Dit is het weblog van onze dochter Emily. Hier kun je lezen wat Emily allemaal meemaakt in haar leven.
dinsdag 9 juni 2009
Kreta 2009 - Huisje
Allereerst, we zijn er weer! Hoog tijd voor de foto's uiteraard. De vakantie was prachtig, heerlijk, top! Het huisje was van alle gemakken voorzien, al was de heenreis een aardig avontuur. Allereerst hadden we direct al een vertraging van een uur te pakken, en bij aankomst op Chania Airport op Kreta was het al donker. Het vliegveld was echt extreem klein, later kwamen we er dan ook achter dat het een militair vliegveld was, welke ook ingezet wordt voor commerciele doeleinden. Na het in ontvangst nemen van de auto (een Nissan Micra, oef...) konden we op weg, op zoek naar Vamos. De auto wende gelukkig snel en met Emily veilig in haar stoeltje en volledig wakker reden we in het donker door de kleine straten. Het eerste stuk ging goed, echter bleek Vamos slecht aangegeven te zijn. Dit zorgde voor wat creatief routewerk en na wat hulp van de lokale bevolking (er zijn twee maal mensen voor ons uit gereden, echt vriendelijk volk daar op Kreta!) kwamen we dan eindelijk aan bij ons huisje. Na een belletje met de beheerster kregen we een korte tour en de sleutel, en het viel zeker niet tegen! Zie de foto's om zelf een oordeel te vormen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten