Emily's verjaardagsfeestje

 

 

 

 

Beetje laat, maar het was vorige zaterdag en feestje voor onze boef. Er kwamen heel veel vriendinnetjes, en 1 vriendje. Er renden in totaal 8 kids rond door het huis, het was echt druk maar wel heel gezellig. Emily had heel veel pret, en het ging prima met alle kids samen. Ze waren gezellig aan het spelen, en de film zorgde voor een beetje rust voor 15 minuutjes, maar daarna hadden ze het natuurlijk wel weer gezien.
De taart was prachtig, Lieke (de overbuurvrouw) had hem prachtig gemaakt. De kids zaten er lekker van te smullen, we waren nog net op tijd om een fototje te maken. Het was dolle pret, en 's avonds hebben we nog genoten van de resultaten van de griekse kookles van mama. Emily heeft weer prachtige kado's gekregen, volgend jaar is pas weer de volgende...

Naar de basisschool

 

 

 

Vorige week dinsdag is Emily voor het eerst naar de basisschool geweest. Het kwam zo goed uit na onze vakantie aangezien we nog een week vrij waren, perfect voor de wendagen op school. Het was de eerste dag wel wat vreemd, en ze was wel erg rustig in de klas, maar gelukkig was Demi zo lief om haar even bij de hand te nemen en haar de eerste dagen op weg te helpen. Al snel leerde ze meer kinderen kennen en kwam er een compleet ander meisje thuis! Ze wou na de eerste halve dag al direct een volle dag, dus dat hebben we donderdag dan ook maar direct gedaan. Ze bofte helemaal omdat ze toen ook direct kon gymen, dolle pret. Alle meisjes hadden balletpakjes, dus ook dat bleek een gouden greep te zijn geweest. Ze vindt het geweldig op school, en nu we weer wat verder zijn blijft ze genieten van school. Op de middagen dat ze geen school heeft wil ze zelfs toch naar school.
Het is duidelijk dat onze boef hier aan toe was, want ze krijgt nu weer de juiste stimulans en ze kan nu weer nieuwe dingen ontdekken, ze is opeens nog langere zinnen aan het maken, verteld ook veel uit zichzelf wat ze meemaakt, al is ze wel wat afwezig geweest gedurende de eerste paar dagen. Dan zat ze na te denken over wat ze allemaal had gezien en gehoord, en opeens stelde ze dan een vraag. Prachtig!

Vakantie - de verhaaltjes

 

 

Zo, nu met deze collages is het tijd om eens op te houden over de vakantie, want er is uiteraard nog meer te vertellen. Zoals je wel ziet was het een heerlijke vakantie waarin Emily (en wij) weer veel avonturen hebben beleefd. De belangrijkste daarvan zal ik nog samenvatten hierna. Emily genoot zoals je al gelezen hebt van het zwembad, en de bijbehorende pret van de chips. Ze is al een goed actrice, want als geen ander kon ze proesten na het kopje onder gaan, terwijl ze om papa riep, terwijl er eigenlijk toch niet zoveel aan de hand was... Maar als papa helpt is het extra leuk! Ook is het geweldig als papa je omhoog laat springen vanuit het water, zie ook de foto's bij het zwembad.
In de auto wou ze perse zelf de gordel vast maken, al was de gordel frequent veel te heet door de zon. Auw auw auw riep ze dan, en dan ging ze heel omzichtig aan de slag om de gordel bijelkaar te krijgen. Papa hielp dan even met het laatste stukje, en dan volgde standaard een high five!
Het strand van Kalives lag in een baaivorm, waardoor er relatief rustig water was in de bocht daarvan. Tevens was het erg ondiep, en het bleek dan ook een mooie plek voor kleine visjes om rond te zwemmen. We hebben ons best gedaan ze te vangen in de emmer, maar ze waren supersnel! Zelfs kuilen en ingegraven emmers bleken niet te helpen. Maar leuk was het wel.
Emily werd door de lokale bevolking vaak bewonderend nagekeken, en in een aantal winkels kreeg ze omdat ze haar zo mooi vonden, spontaan een klein cadeautje! Het was voor ons nogal verrassend, een serveerster zat wel heel lang te kijken, en ze zei dat Emily veel op haar leek toen ze haar leeftijd was. Leuk om mee te maken, al is een opgelaten gevoel toch wel aanwezig dan. En al is het nog zo goed bedoelt, dingen gratis krijgen omdat je er zo leuk uit ziet is niet de boodschap die we haar willen meegeven. De zorgen van een ouder...
Tijdens een kort bezoekje aan een van de winkeltjes ontdekte onze boef dat er mooie sneeuwbollen te krijgen waren van Kreta. Na een rondtocht langs vele winkeltjes hebben papa en mama haar er een kado gedaan, en ze was er dol op. Zo dol dat de bol een dikke kus kreeg!
Op het vliegveld van Chania op de terugreis was de vertraging van 2 uur (terwijl we al 20.55 zouden vliegen) iets waar we ons best zorgen over maakten. Zeker omdat de luchthaven (welke ook gebruikt wordt voor militaire doeleinden, daarom ook geen foto's...) echt miniscuul was. In het enige winkeltje na de douane hebben we een setje gekocht van Polly Pocket, en dat was een gouden greep. Ze was er driftig mee bezig, en door de mensen die tegenover ons zaten, een opa en oma van 6 kleinkinderen, vloog de tijd voorbij. Emily kwebbelde er lustig op los met ze, en ze genoten ook zichtbaar van de aandacht van onze boef! Al snel werd het donker maar onze boef ging dapper door, en toen we eindelijk mochten boarden hadden we nog een mooie meevaller, we zaten business class opeens, dus veel ruimte voor papa's benen voor de verandering! Er stonden veel kisten van Transavia aan de grond die door de hagel schade hadden opgelopen, dus vlogen wij met boeing 757-200 van een spaanse maatschappij die transavia gehuurd had, incluis eten en spaanse bemanning.
We zaten rij 4, en papa pakte direct de gelegenheid om nog een poging te doen om Emily de cockpit te laten zien aangezien de deur open stond. Het mocht, en prachtig dat ze het vond! Ze waren nog bezig met de laatste pre-flight checks, en de repen chocola lagen klaar als eten voor de piloot en de co-piloot. Emily keek vol verwondering rond en genoot echt van de unieke kans, ze had goed door dat dit wel heel speciaal was. Ze bekeek de beeldschermen, knopjes, en de knuppels en we mochten gelukkig zelfs een foto maken, als de piloten maar niet zichtbaar in beeld waren.
Nadat we opgestegen waren (pas na 11-en) was de vermoeidheid toch wel zichtbaar, en na veel gedraai had ze eindelijk een plekje gecreëerd waar ze lekker lag, en prompt was ze weg. Toen de daling eenmaal was ingezet was het toch even slikken want ze brak in huilen uit omdat ze te moe was na het wakker maken, maar gelukkig duurde het relatief kort. Eenmaal aan de grond kalmeerde ze weer wat. Na de nachtelijke rit naar huis waren we uiteindelijk pas om 03.00 thuis, maar een dagje bijslapen was genoeg.
En inmiddels is ze al weer een paar dagen op de basisschool, maar daar snel meer over!

Vakantie - Emily foto's

 

Hier wat verschillende foto's van onze boef, in chronologische volgorde. Ze heeft zich zoals je ziet kostelijk vermaakt, met de poffertjes in het vliegtuig, de luchtband, de strandspulletjes, uit eten gaan, de glazen bol met de dofijntjes erin, shoppen met papsie en mamsie, genieten van het uitzicht, ga zo maar door! En... uiteraard was ze apetrots dat ze de cockpit in mocht, dit is sinds 9-11 toch niet echt gemakkelijk meer maar papa mocht zelfs een foto maken!

Kreta - Zwemmen

 

Ook dit jaar hadden we weer het voorrecht van een prive zwembad, en wat een genot was het wederom! Emily wou direct de eerste ochtend na het ontbijt zwemmen, en natuurlijk was dat een prima idee. We hadden zwembandjes van disney, een grote opblaasband, en twee luchtbedden mee. Ze starte al snel met de band in het water, en ze had de slag direct weer te pakken. Gaandeweg de vakantie ging de zwemvaardigheid met sprongen vooruit! De band was al snel niet meer nodig, en kort daarna volgde het oefenen met een echte schoolslag. Die had ze vooral met haar benen snel door. Aan de overkant zat een gezin met twee jongens, Luuk van 5 en Mark van 7. Toen papa zo handig was om de deur achter zich dicht te trekken met de sleutel nog op tafel (en de telefoon, portomonee, enz.) waren de ouders Brenda en Wim zo aardig om ons even te laten bellen zodat we er weer in gelaten konden worden. Het contact tussen de kids was snel gelegd, en al snel kwamen de boeven ook bij ons zwemmen. Hierdoor wou Emily ook proberen om te "plonsen" en "bommetje" te doen, ofterwijl in het water springen. Ze deed het al met de band, maar goed voorbeeld doet volgen en ze sprong al snel dapper achter de kerels aan, waarbij ze volledig kopje onder ging. Dapper kwam ze dan weer boven, en al snel hoefde papa er niet meer naast te staan. Onze kleine waterrat! Daarna was het trapje ook al teveel moeite, en klom ze gewoon uit het water via de rand, toch een beste opgave voor zo'n kleine boef. Ook het op het luchtbed klimmen ging al heel snel, prachtig hoe ze in twee weken al die dingen geleerd heeft, daar ga je als ouder toch echt van glunderen!
Na het zwemmen was het altijd lekker om even te douchen, en dan als een mummy ingepakt even op te drogen. Daarna hadden we dan altijd een lekker bordje chips, en dat was een onderdeel dat toch echt niet overgeslagen mocht worden. Mark en Luuk waren trouwens ook niet vies van een chippie trouwens... ;-)

Vakantie - Kreta en de sights

 

 

Hier nu de kiekjes van het eiland, zodat je een beetje een indruk krijgt van Chania, Vamos en omgeving. Het eiland is groot, en door de tijd die nodig is om de afstanden te overbruggen zijn we niet verder gekomen dan Rethimnon. Aan de noordzijde van het eiland loopt de snelweg die we veel gebruikt hebben, het verkeer is wennen maar goed te doen. Er zijn echter prachtige wegen te zien zo gauw je van de snelweg af komt. We hebben een aantal prachtige ritten gereden, vooral de rit naar Hora Sfakion was echt prachtig! Haarspelden, prachtige vergezichten en toch nog aardig asfalt. Het is echt een mooi eiland, al mogen de kretanen wel wat meer bezig zijn met het netjes houden van de omgeving. Er was toch veel zwerfvuil wat de ervaring wat drukte op sommige plekken. Het is overigens iets waar veel aandacht voor is momenteel op Kreta.

Kreta 2009 - Huisje

 

 

 

 

Allereerst, we zijn er weer! Hoog tijd voor de foto's uiteraard. De vakantie was prachtig, heerlijk, top! Het huisje was van alle gemakken voorzien, al was de heenreis een aardig avontuur. Allereerst hadden we direct al een vertraging van een uur te pakken, en bij aankomst op Chania Airport op Kreta was het al donker. Het vliegveld was echt extreem klein, later kwamen we er dan ook achter dat het een militair vliegveld was, welke ook ingezet wordt voor commerciele doeleinden. Na het in ontvangst nemen van de auto (een Nissan Micra, oef...) konden we op weg, op zoek naar Vamos. De auto wende gelukkig snel en met Emily veilig in haar stoeltje en volledig wakker reden we in het donker door de kleine straten. Het eerste stuk ging goed, echter bleek Vamos slecht aangegeven te zijn. Dit zorgde voor wat creatief routewerk en na wat hulp van de lokale bevolking (er zijn twee maal mensen voor ons uit gereden, echt vriendelijk volk daar op Kreta!) kwamen we dan eindelijk aan bij ons huisje. Na een belletje met de beheerster kregen we een korte tour en de sleutel, en het viel zeker niet tegen! Zie de foto's om zelf een oordeel te vormen...