Vandaag waren we met zijn allen vroeg op, en al vroeg kregen we het idee om eens ergens naartoe te gaan om te fietsen. Al vroeg waren we aangekleed, en trokken we er op uit richting het Haarlemmermeerse bos, met de fiets in de kofferbak. We hadden een rugzakje mee met eten en drinken, zodat we de dag wel door konden komen. Eenmaal aangekomen in de kou (het was maar 5,5 graad!) sprong onze boef op de fiets, en konden we van start.
Er waren wel veel honden, maar Emily zette door en sprintte er vandoor op haar roze fietsje. Het was echt sprinten soms om haar bij te houden! Eerst trokken we langs de uitkijkberg en de brug waar we gingen zwaaien, en daar maakte we het rondje weer terug. Heuveltje op, heuveltje af, slippen, en sprintjes trekken. Ze hield het dapper vol, terwijl elders de vermoeidheid wel begon toe te slaan... Eenmaal achter het meertje zijn we even gaan zitten, want onze boef had wel trek gekregen. Met een paar krentebolletjes en een pakje Wicki was de energie weer direct terug, en konden we weer verder. We kwamen een bord tegen met Speelbos,dus sloegen we af, het bos in. Het begon met een schelpenpaadje, en dat kwam uit bij een brug van hout en touwen tussen een paar bomen. Het paadje was helemaal dichtgegroeid, dus het was echt een avontuur om erdoorheen te komen. Klimmend en klouterend, terwijl papa de fiets tussen de takken door wurmde. Eenmaal wat verder was het pad er gelukkig weer, en trokken we verder. Ze vond het echt een avontuur! Gelukkig waren we snel weer op de gebaande paden, en konden we verder op zoek naar nieuwe ontdekkingen.
Er bleek aan de achterkant van het meer een grote vlakte te zijn met allerlei speeltoestellen, dus dat was feest! Ze zag ze, en zette direct de pedalen erin, en vloog er vandoor. Lekker klimmen en klauteren was natuurlijk top, al waren sommige toestellen wel heel erg hoog en eng met het vochtige en mossige hout. Toch was het leuk, en ook weer een groot avontuur. Bij een van de laatste toestellen was te merken dat het al wat later was, want het krie-oelde van de honden. Er werd flink op los geblaft, dat was voor onze boef toch net even te veel. We zijn maar door gereden, en achterom zo zachtjes aan weer terug naar de auto gefietst. Eenmaal bij Vork en Mes had Emily snel door dat het een restaurant was, dus riep ze: "We gaan nu even naar de auto om de fiets erin te stoppen, en kunnen we dan even wat drinken bij het restaurant?" Waarom ook niet, dus we zijn even gaan zitten voor een lekker bakkie, een verse appelsap en een vers gemaakt appeltaartje. Hmmmm, dat was echt smullen!
Eenmaal thuis was er kort tijd voor rust, en zijn we direct weer naar buiten gegaan om te fietsen. Na een tijdje rond gefietst te hebben wou ze toch graag met vriendinnetjes spelen, en Carmen en Justin (en hun twee "Zo groot als een huis!", volgens Justin, neefjes) hadden wel zin om mee te gaan naar de speeltuin. Na een tijdje daar gespeeld te hebben vroeg Emily of Carmen en Justin bij ons wilden spelen (maar dan moest Carmen wel haar Polly Pocket meenemen...) en het was boven op haar kamertje een hoop gelach en gegil. Ze hadden het erg gezellig, en even later kwam Danielle ook nog even langs om mee te spelen. Rond etenstijd was dan ook te zien dat onze kleine boef best moe was, ze at bijna twee bordjes leeg van de trek van de drukke dag! Eenmaal boven viel ze als een blok in slaap, het was weer een heerlijk dagje!
