Vorige week zaterdag zijn we naar schateiland gereden. Dat is een vernieuwd park aan de A1 in zeumeren. Emily was in de ochtend al wat zeurderig, maar we hadden het idee dat het wel weg zou trekken, en vol goede moed togen we naar het schateiland. Emily was erg benieuwd, en bij aankomst kon ze dan ook niet wachten om naar binnen te gaan. We twijfelden wel bij aankomst of ze uberhaupt open waren, gezien het feit dat er echt maar 4 auto's op het parkeerterrein stond, maar niets bleek minder waar, ze waren gewoon open. Eenmaal binnen gingen we op verkenning door het kruip en sluipstuk (kleine deurtjes, smalle gangetjes, enz. En zo kwamen we bij de reuze trampolines. Prachtig vond ze het, en na wat klauterwerk was het tijd voor wat te eten. Tijdens het eten echter ging het wederom mis. Ze kreeg een Slush Puppy (waterijs in een beker met een kleurtje en een smaakje om te drinken). Ze proefde het, vond het niet lekker en zette haar donderpruik op. We zeiden nog, geen probleem, maar ze was het er toch nog niet helemaal mee eens. Ze besloot spontaan dat het nodig was de beker demonstratief om te gooien! Dat was de druppel, en ondanks herhaalde pogingen van papa en mama om excuses te krijgen bleef ze demonstratief zitten, en restte ons niets anders dan direct naar huis te gaan. Emily had er initieel totaal geen last van, en ze bleef rustig en kalm, dus tijdens de rit naar huis mocht ze nadenken over wat ze fout gedaan had, en voor straf mocht ze ook niet meer naar de verjaardag van Emma. In de loop van de dag bleek gelukkig dat ze het toch wel begrepen had, en dat ze toch wel spijt had van wat ze gedaan had. Papa en mama hadden het in ieder geval nooit zo moeilijk gehad, en weglopen voelde niet goed, maar dat hoort bij het ouderschap helaas. Gelukkig is de boodschap over gekomen en is ze sindsdien weer onze eigen kleine meid!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten