Ondanks de toch nog stevige wind kon Emily mooi de broodjes naar de vogels gooien. Het werd een drukte van je welste, van overal en nergens kwamen de vogeltjes aangezwommen en gevlogen om een stukje brood mee te pikken.
Emily vond het natuurlijk weer geweldig, al die vogels. Ze probeerde ze na te doen met alle verschillende geluiden, "eendje kwak kwak, mooi!"
De brutalere eendjes kwamen zelfs het land op om de stukjes brood uit het gras te pakken, en Emily wou ze dan ook direct gaan aaien, want eendjes zijn toch wel heel erg lief. Dat vonden we toch nog niet zo'n goed idee vanwege het water, en ook omdat de net buiten beeld zwemmende zwaan vervaarlijk begon te blazen. De brutaliteit, hoe komt ie erop gekke vogel...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten